خستگان پشت درهای بسته
مريم خوئيني
ميخواهيم از خبرنگاران بگويم. از آدمهايي كه گاهي به راحتي از جلسات رانده ميشوند و به ناچار از پشت درهاي بسته قضيا را تحليل ميكنند ـ توديع و معارفه استاندار بوشهر ـ گاهي عزيز و چراغ محفل بزرگان ميشوند. آدمهايي كه گاهي حاشيه ساز خوانده ميشوند و گاهي محرم اسرار اما هر كه هستند تنها خواستهي آنها نشان دادن ايرادها و انتقادها به اميد برداشتن يك گام به سوي پيشرفت است. تابستان سال گذشته بود كه خبرنگاران پا به پاي رانندگان گام برداشتند تا بتوانند از ايرادات طرح سهميه بندي شدن بنزين در آن شرايط جوي بوشهر مطلب تهيه كنند به سمع و نظر مسئولان ذي ربط برسانند. فروردين سال جاري بود كه خبرنگاران پا به پاي كارگران اخراج شدهي شركت صدرا دويدند و مثل آنها غم نان خوردند و از تورم و گراني نوشتند تا شايد وجدان به خواب رفتهي بعضيها بيدار شود، هر چند كه بعدها حاشيهساز و جنجالي خوانده شدند.
مستانه خبرنگار خبرگزاري جمهوري اسلامي ميگويد: «حرفهاي نبودن خبرنگاران در فضاي خبري استان، عدم تعامل مسئولان با نشريات محلي، همراه نبودن مديرمسئول نشريات با خبرنگاران، نبود تعامل دوسويه بين خبرنگاران و خانه مطبوعات،تقابل به جاي تعامل بين عقايد و سياستهاي مختلف در جامعه خبري استان، همچنين پايين بودن سطح دستمزدها و بي توجهي به جايگاه خبرنگار و كمرنگ شدن وجدان كاري بين خبرنگاران به دليل شرايط حاكم بر جامعه خبري استان ضربههاي مهلكي به قشر خبرنگار در استان بوشهر زده است.»
عبدالحسين قاسمي يكي از خبرنگاران فعال مطبوعات استان بوشهر ميگويد:«خبرنگاران نشريات محلي در دو سال اخير توانستند جايگاه و اعتبار لازم را جذب كند كه خود نشان دهنده تأثيرگذار بودن فعاليت آنها در استان بوشهر است. متأسفانه نكات ضعفي وجود دارد برخي از دوستان مطبوعاتي نوشتههاي خود را پس از چاپ در نشريه نميخوانند خود به عينه شاهد بودهام.»
قاسمي در ادامه ميگويد:«با توجه به همكاري خانه مطبوعات تا حدودي بحث بيمه خبرنگاران حل شده است اما حقوق و مزاياي كه خبرنگاران دريافت ميكنند به نسبت انتظاراتي كه از خبرنگاران محلي وجود دارد متناسب نيست.»
وي اضافه ميكند:«خبرنگاراني كه وارد فعاليت رسانهاي ميشوند بايد خطوط قرمز اولا رسانهي مطبوعه خود و بعد خطوط قرمزي كه در جامعه حاكم است را در نظر بگيرند. انتظار ميرود خبرنگاران قبل از ورود به نشريه خطوط قرمز درست يا نادرست نشريه را در نظر بگيرد و با موازات با آن حركت كنند تا كمتر با مشكل مواجه شوند.»
فرانگيز كرمي يكي ديگر از فعالين عرصه مطبوعات ميگويد:«خبرنگاران بوشهري بدون هيچ چشمداشت مالي تلاش ميكنند با توجه به كلاسهاي برگزار شده و تجربياتي كه به دست آوردهاند به خوبي از عهدهي وظايف خود برآمدهاند و مي توان آنها را با خبرنگاران روزنامههاي سراسري مقايسه كرد. اگر مشكلي وجود داشته باشد مشكل عدم همكاري ارگانها و عدم پاسخگويي مديران مسئول برخي از ادارهها است. متأسفانه برخي افراد به عنوان يك شغل به حرفهي خبرنگاري نگاه نميكنند به همين لحاظ امنيت شغلي نيز براي خبرنگارها وجود ندارد.»
ميترا انباركي يكي از خبرنگاران نشريات محلي ميگويد: «به عنوان يك خبرنگار آرزو ميكنم كه روزي برسد كه هيچ مشكلي در كشور وجود نداشته باشد كه به دليل پرداختن به آن با خبرنگاران برخورد شود، هيچ خبرنگاري توقيف نشود وسايلش نيز مصادره نگردد و در نهايت با يك تعهد مبني بر اينكه ديگر حق انعكاس واقعيتها را نداشته باشند رها گردد.
روزي برسد كه مديران مسئول استان آنقدر قدرت داشته باشند كه مجبور نشوند كه با خبرهاي خبرنگاران خود خط قرمز بكشند و ترس از اينكه هفته نامه تعطيل شود را نداشته باشند. اميدوارم روزي برسد خط قرمز هيچ معنا و مفهومي در راستاي كار روزنامه نگاري در كشور آزادهي ايران نداشته باشد. اميدوارم روزي برسد كه براي به چنگ آوردن قدرت خبرنگاران را له نكنند. در نهايت روزي برسد كه تمامي مدير مسئول نشريات به طور حرفهاي و قوي به نشريه خود بپردازند تا اينكه به خاطر مبتدي بودن بعضي از آنها فرهنگ روزنامه نگاري در بوشهر تضعيف نگردد. به اميد روزي كه تمامي خبرنگاران آزادي عمل در كار خود داشته باشند و مردم نيز در راستاي اين آزادي از اخبار صحيح بهرهمند شوند.»
هر چند اگر بخواهي خبرنگار خوبي باشي بايد چشم و گوشات را ببندي تا مبادا شاهد برخورد قهري از سوي مسئولان باشي و ديگر دوستان نيز بر تو خورده نگيرند كه معمول هست چه ميكني؟! اما با افتخار ميگويم :
ما زنده به آنيم كه آرام نگيريم
موجي كه آسودگي ما عدم ماست
